العم قال لابتسام ادخلى نامى وبكرة نشوف ، فضلت تزن أنها لازم تسافر فى نفس اليوم ، صمم تدخل تنام دلوقت ، فضلت تزن وتسأل كتير
يعنى هتعمل لها ايه ؟ طيب هتتصرف ازاى ؟ انت مش بتقولى على اى حاجة ليه ؟ ولما شافت أنه هادى ومش متعاطف معاها زى الاول اتعصبت جدا وفضلت تزعق وتشوح ايديها اتفزعت مرآة عمها عيب تعمل كده ، وقف العم ومسك ايديها الاتنين ، انتى فى بيتى وانا عمك يبقي تحترمى نفسك عشان ما امدش ايدى عليكى انا لو ابنى الراجل كملنى كده اديله جوزين اقلام فاهمة ولا لا اتفضلى ادخلى جوة ، اخدتها مرآة عمها جوة ودخلت نامت لوحدها ، وابتسام فضلت تلف فى الاودة مش قادرة تهدى متعصبة وهاتتجنن ، فضلت تلف ساعات وفى الاخر نامت على الأرض ، اول النهار ما طلع العم سافر لوحده ووصى مراته بلاش تقول لابتسام وتحفظى عليها لحد ما اتصل بكى .
ابتسام نامت كتير وصحيت العصر ، كان العم وصل بيت اخوه من بدرى واطمن منه على ابتهال وامها وفهم منه كل الاحداث ، ورفض العم يحكى له على الكلام الفارغ اللى قالته ابتسام ، نزلوا راحوا المستشفى ولسه الام فى غيبوبة ، قعدوا ساعة الزيارة ومشيوا العم والاب عند العمة وابتهال راحت شغلها ومعاها جميلة ..
استودعت جميلة فى الحضانة كاستضافة واتمشت للملعب تقابل ايمن وتشكره أنه بيسال عنها وواقف جنبها ، ورجعت المكتبة وملامح وشها كلها حزن وقلق ، استقبلت رواد المكتبة وتعاملت معاهم بفتور شديد الجو يبقي هادى تروح تشوف جميلة وتبص لها بحزن وتقولها ياترى مصيرك زى مصيرى امك مش عاوزاكى ، ياترى حياتك هتبقي شكلها ايه .. يوم مر عادى واعتبرته يوم هادى مفيش احداث اعتبرته هدنة ،
قلقانة على امها وقلقانة على جميلة وقلقانة على مصيرها ...
فتحت الأجندة وقالت تكتب فى الاول ماكانتش عارفة تكتب وتمسح وبعدين لما شعرت أن الكتابة بتريحها اندمجت واسترسلت فى الكتابة ،، حتى لو الكلام ملخبط ..المهم ترتاح
كتبت كتير وبعد ماخلصت تنفست الصعداء وقالت فى نفسها عقبال ما اصحى من الكابوس ده.
رفعت عينها لاقت ايمن شايل جميلة وواقف ادامها .
ابتهال : ايه ده انت واقف من بدرى وجميلة معاك كمان ليه فيه ايه
ايمن : كالعادة تكتبي وتنعزلى عن العالم ..ومش حاسه. بالوقت ...الحضانة قفلت من بدرى
ابتهال : ياخبر ..معقولة زمان بابا قلقان عشانى لازم أمشى ..
قفلت الباب وفضل ايمن ماشى معاها لحد باب النادى، وبعدين
قالها انا عارف ان مش وقته وكنت احب تكون الظروف احسن من كده ، بس مش هعرف انتظر ..
ابتهال : خير يا كابتن
ايمن : انا عاوز اتقدم لك وكنت ناوى اتقدم لك لولا اللى حصل ،
ابتهال شعرت بالخجل ووشها احمر ومش عارفة تقول ايه وعينيها فى كل حتة حواليها ومكسوفة تبص له .
ايمن : فكرى وردى على انا بجد هكون اسعد انسان لو وافقتى ، كان المفروض انتظر بس انا عاوز اكون جنبك فى الظروف دى . ارجوكى فكرى وردى على فى اسرع وقت . اخدت جميلة ومشيت ..
وصلت عند عمتها اتعشوا واتكلموا ورحبت بعمها كتير ، الاب لمح على وشها بشر فقالها ملامحك متغيرة ، ها نقول مبروك
استغربت اوى مبروك على ايه يابابا .
الاب : مش ايمن كلمك والا طلع عبيط
ابتهال : ايه ده هو انت عارف
الاب : طبعا هو انا مش ابوكى هو كان يقدر يكلمك من غير ما يطلب ايدك ..الترتيب ماكانش كده لولا الظروف ربنا يشفى امك وتتم الخطوبة على خير الف مبروك يابنتى ربنا يسعدك .
#جيهان_بركات 💕
No comments:
Post a Comment